Ook het afgelopen halfjaar verschenen soms nog de wildste verhalen op LinkedIn over de komende veranderingen in ISO 9001: focus op duurzaamheid en circulariteit, inbedding digitalisering en AI en verdieping van risicomanagement. Veel van deze verwachtingen zijn te herleiden naar discussies die zich in de ISO-commissie hebben afgespeeld, ruim voordat het formele herzieningsproces op gang kwam. Toen zijn allerlei ontwikkelingen tegen het licht gehouden waar de kwaliteitsmanager van de toekomst rekening mee zou moeten houden. Veel daarvan is bediscussieerd in de werkgroep die de herziening voorbereidt, maar voor de meeste onderwerpen is geconcludeerd dat die of buiten de scope van ISO 9001 vallen of met de huidige versie goed op te pakken zijn. Met de DIS-versie kwam er duidelijkheid wat er daadwerkelijk gaat veranderen en daarvan is in het vorige artikel al een overzicht gegeven. 

Wat betreft de bovengenoemde ‘wilde verhalen’ kan het volgende worden gezegd. Het sinds begin 2024 van kracht zijnde amendement op ISO 9001 met betrekking tot klimaatverandering is nu in de norm opgenomen. Dit betekent dat elke organisatie moet nagaan of klimaatverandering een belangrijk context issue is waarmee rekening moet worden gehouden bij het bereiken van de doelen van het kwaliteitsmanagementsysteem. Denk bijvoorbeeld aan extreme weersomstandigheden die andere eisen kunnen stellen aan prestaties van producten of disrupties kunnen veroorzaken die de continuïteit van productie en distributie van goederen ontregelen. Dat is nog geen verplichte focus op duurzaamheid in brede zin, maar het kan een organisatie natuurlijk wel stimuleren om voor meer van dergelijke maatschappelijke onderwerpen na te gaan welke risico’s – en kansen – die bieden als het gaat om leveren van producten en diensten die leiden tot klanttevredenheid. 

Digitalisering en AI zijn voorbeelden van ‘emerging technologies’ waarvan het nu al logisch is dat een organisatie nagaat of het relevante externe en/of interne issues zijn en of relevante belanghebbenden eisen (dat wil zeggen behoeften of verwachtingen) hebben op dit vlak. In de opmerkingen in paragraaf 4.1 wordt daar al op gewezen en in paragraaf 4.2 is nu geëxpliciteerd dat een organisatie moet vaststellen welke eisen van belanghebbenden in het kwaliteitsmanagementsysteem worden geïncorporeerd.