Op 6 november 2022 overleed Huub Vinkenburg op 82-jarige leeftijd. Huub was een zeer gewaardeerd lid van NNK en heeft belangrijke bijdragen geleverd aan de ontwikkeling van het vakgebied.
Toen in 1983 de stichting MANS (Management en Arbeid Nieuwe Stijl) werd opgericht, met als doel het kwaliteitsbewustzijn in het Nederlandse bedrijfsleven te vergroten, werd Huub door zijn toenmalige werkgeven Twynstra & Gudde aangewezen om in de ROA (Raad van Organisatie Adviesbureaus) werkgroep zitting te nemen. De doelstelling van MANS was voor Huub nagenoeg een open deur. Nieuw was dat hij nu direct de gedachtewisseling aanging met collega’s van andere, concurrerende, adviesbureaus. Direct werd duidelijk wie Huub Vinkenburg was. Een charmante en open denker voor wie het vak en de ontwikkeling ervan belangrijker waren dan de onderlinge competitie. Die houding heeft hij tot het eind toe vol weten te houden. Collega’s tot kritisch denken aanzetten en ideeën al in een vroeg stadium delen, om zo tot nieuwe inzichten te komen. Huub was een denker, een filosoof vooral, voor wie ’meten is weten’ geen feit was maar meer een aanleiding om op zoek te gaan naar de achterliggende gedachten. Hij was geen echt grote fan van modellen en plaatste daar liever vraagtekens bij dan ze kritiekloos voor waar aan te nemen. Zijn belezenheid, charme en ondeugende glimlach maakte hem tot een geliefd gesprekpartner voor zowel opdrachtgevers als collega’s, met steeds als doel: hoe brengen we het vak Kwaliteitskunde vooruit?
Huub ontdekte dat er weinig onderzoek gedaan was naar kwaliteit in de dienstverlening. Hij besloot dat zelf te gaan doen en publiceerde daarover zijn eerste boek: Dienen en verdienen (1988), waarin zijn grote liefde centraal stond: de kwaliteit van dienstverlening. In 1995 promoveerde hij op dit onderwerp met het proefschrift Stimuleren tot perfectie.
Huub heeft veel gepubliceerd over zijn visie op kwaliteit en het theoretisch fundament van kwaliteitskunde in met name Synaps en Sigma. In zijn artikel Kwaliteitskunde voor dienstverlening: paradigma’s, deugden en dilemma’s (2006) komt zijn sociaal-dynamische kijk op het vakgebied met het onderscheid tussen het beheersingsparadigma en het betrokkenheidsparadigma naar voren. Een belangrijke bijdrage was vervolgens het classificeren van de beoefenaars van het vakgebied in drie kwaliteitsscholen: empirisch, normatief en reflectief (2010). Een concept dat later door Teun Hardjono en Everard van Kemenade werd uitgewerkt tot vier paradigma’s. Hij leidde van 2012 tot 2017 het project Kritische Kwaliteitskunde in Sigma waar hij in gesprek ging met andere kwaliteitskundigen (hij hield niet van de ‘moderne’ term kwaliteitsmanager).
Hij was een prominent en markant lid van de Dutch Academy for Quality. Van 2007 tot 2010 nam hij deel aan het jaarlijkse Wintercamp, waar hij genoot van het intellectuele debat over het vakgebied.
Terecht was Huub de eerste grootheid uit ons vakgebied aan wie in 2015 de NNK-onderscheiding voor zijn verdiensten werd uitgereikt door NNK-voorzitter Gerard Berendsen. Tijdens de uitreiking is hem gevraagd of hij een advies heeft voor de collega-kwaliteitsprofessionals. Jawel: ‘Go to Gemba, ofwel ga kijken hoe het er in werkelijkheid aan toe gaat’” (Kwaliteit in Bedrijf, okt. 2015).
De laatste jaren liet zijn gezondheid te wensen over en was deelnemen aan activiteiten niet meer mogelijk. We hielden contact via een telefoontje of een kort bezoekje. Zijn nieuwsgierigheid naar wat kwaliteit nu eigenlijk precies is, bleek bij het afscheid van Huub. Zijn zoon vertelde dat Huub weinig meer kon en nog nauwelijks in staat was te communiceren. Zijn kinderen lazen hem graag voor uit zijn lievelingsboek Zen and the Art of Motorcycle Maintenance van Pirsig.
Huub was een fijn en inspirerend mens die velen in ons vakgebied heeft beïnvloed met zijn kennis en inzicht, maar zeker ook met bereidheid om de dialoog te voeren op zoek naar de essentie. We gaan Huub missen, maar zullen hem niet vergeten!
Meta Peek, voorzitter NNK
Teun Hardjono
Kees de Vaal